(Jö J. D. V. LEEUWEN, OVER DE 



Zat toch eene Overheid haar geza:g 

 tot het bettdlen, en in trein brengen, 

 van begraafplaatlen buiten de Steden, 

 gebruiken , uit overtuiginge , dat dezel- 

 ve in Kerken en Steden nadeelig zyn : 

 dan zoude dat moeten dienen, of tot 

 aflchaffing van deeze nadeehge gewoon- 

 te, immers, zonder dit, kanze aan het 

 bedoelde oogmerk niet daadelyk vol- 

 doen ; of ware zy al van begrip , dat 

 het begraven in de Kerken en Steden 

 niet eensklaps moeste verboden, maar, 

 door het bezorgen van begraafplaatfcn , 

 buiten Steden en Kerken , (waar toe ik 

 vermeen , dat zy ten hoogften verpligt 

 is , en dit haar op het ernftigfle aange- 

 raaden mag worden: op dat niemand, 

 die overtuigd is , verder , als gedwon- 

 gen blyve, zjiie dooden in Kerk en 

 Stad te begraven , maar gelegenheid 

 hebbe, dat even gemaklyk buiten te 

 doen}, allengskes afgefchaft worden; 



dan 



gemeen begon te faamen te rotten, fterke maat- 

 regelen daar tegen werden geiteld, en ongelukkig, 

 dien avond, de voorn. Sergeants vrouw, niet te- 

 gengaande 'er reedij voor hiar, in de St. JansKerk 

 een" gvaf gekocht , en gereed was , op eene zon- 

 derlinge wyze, op de nieuwe begraafplaats begra- 

 ven , en aldaar eeni^'en tyd bewaakt wcrdt , enz. 

 Alles ten blyke derhalven, dat het oproer niet üegts 

 ter uorzaake van de nieuwe begraafplaats, maar 

 uic veele andere redenen meer , voort^ekoomcn is. 



