BEGRAVINCE IN STEDEN ENZ. 63 



dan hebbe zy ook noch wel toe te 

 zien , dat dezelve niet eerst voor deu' 

 geringeren en minvermoogenden flegts 

 beftemd werden , maar dat de Aanzien- 

 Lyken des Lands den minderen met hun 

 voorbeeld voorgaan , wanneer 'er meer 

 hoope zoude zyn , dat zy door den ge- 

 ringeren gevolgd zullen worden , en al- 

 zoo allengskes het begraven , in Ker- 

 ken en Steden , uit het gebruik raaken. 



Ik wil wel toegeeven, en ben 'er niet 

 tegen, dat, gelyk 'er tusfchen Aanzien- 

 lyken en Geringen , Ryken en Armen , 

 in het leeven. onderfcheid is , en zyn 

 moet, Cdit vereifcht de welgeregeldheid 

 eener Maatfchappy) , dat ook alzoo in 

 het begraven der dooden eenig onder- 

 fcheid mag ftand grypen, hoe wel noch 

 aanzien, noch eer, iemand nadaalt in 

 het graf. Doch ik kan niet zien, dat 

 zulks zoo zeer aan de byzonderheid der 

 plaats verbonden behoeft te zyn. 



Het onderfcheid , dat men in begraaf- 

 plaatfen in de Kerken in acht neemt ^ 

 is ook zoo groot niet. Eenen minder 

 burger begraaft men daar naast eenen 

 Aanzienlykeren ; doch de meer behoef- 

 tigen en Armen op de Kerkhoven. En 

 zulk of dergelyk onderfcheid alleen zour 

 de men ook kunnen behouden, op de 



in 



