BEGRAVINGE IN STEDEN ENZ. f 1 



ken , zal het des te meer kunnen door- 

 gedrongen worden. 



Vraagt men nu , wanneer deeze na- 

 deelige gewoonte al afu;erchaft, en be- 

 graafplaatfen buiten de Steden ingeft,4d 

 zouden worden : op welke eene w\ zq 

 dit het best ingerigt behoorde te wordeii , 

 zoo dat 'er , noch Kerk , noch ie- 

 mand, nadeel by lyde; en het eene al- 

 gemeene goedkeuring wegdraage? Z.e 

 hier myne gedagten deswe[^en. 



Men fchikke tot eene begraafpiaa^-s 

 buiten eene Stad, of plaats, waar in men 

 maar ééne Kerk en Kerkhof heeft, waar 

 men tot hier toe de dooden begroef, 

 een (tuk lands , ruim zoo groot , als de 

 Kerk en het Kerkhof waren ; of is het 

 een grooter. Stad , waarin men veele Ker- 

 ken en Kerkhoven heeft, men regele dat 

 naar die allen ; of maake 'er , dat ik noch 

 beter keure, verfcheidene: buiten een 

 of twee poorten, by voorbeeld één Men 

 zorge, dat die plaats niet te digt by de 

 Stad zy, op dat het aan het oogmerk 

 voldoe; en 'er niet mede gaa, als met 

 de Puticuli by de Romeinen , tr^t eene 

 begraafplaats der Armen, > e ven buiten 

 de Stad, gefchikt, welke, door de na- 

 byheid, aan de gezondheid der Burgers 

 in de Stad nadeehg bevonden werden; 



E 4 . en 



