BEGRAVINGE IN STEDEN ENZ. 79 



koomen , als om geen voedfel tot oproer 

 onder het gemeen t'eeniger tyd tegeeven* 

 Dan waar van daan de eerfte onkos- 

 ten tot het bereiden van zulk eene nieu- 

 we begraafplaats? Straks hebben wy ge- 

 meld , dat ieder der eigenaars konde op- 

 gelegd worden, by het aanvaarden of 

 overteekenen van zyn graf, iets te be- 

 taalen. Dit , en het verkoopen der meer- 

 dere graven voorgemeld , zoude noch 

 al wat opbrengen, en mogelyk op fom^ 

 mige plaatfen , waar men een begraaf- 

 plaats van minder pragt maakte, genv:»eg 

 kunnen zyn , op andere niet ; alwaar 

 derhalven het Land of Stad 'er iets toe 

 zoude kunnen geeven. Het gefchiedt 



toch 



maar geOegt moeten worden- De Kerkhoven buiA 

 ten de Steden en Dorpen aan te leggen hadt Zy al- 

 daar beltcmd voor 30 jaaren, en als die vol wa- 

 ren, wede! nieuwe in te rigten. — Het begraven 

 in de Kerken hadt Zy niet finaal verboden, maar 

 gewild , dat de ingangen in de grafkelders buiten 

 de muuren van de Kerk gemaakt , en de grafkel- 

 ders in byzondere hokken, waar van elk maar voor 

 een kist w.are, verdee'd moesten worden : dat geen 

 dier hokken voor het verloop van 30 jaaren; en de 

 grafkelders , welke geene byzondere hokken heb- 

 ben, nooit weder geopend moesten worden. Zoo 

 men nu in ons Land bet begraven in de Kerken 

 niet finaal willende verbieden , op die of dergelyke 

 wyze de hervorming inftclde , zonden veelc Ker- 

 ken al met 'er haast voi zyn , en men wel genooci-^ 

 zaakt worden, zyne dooden buiten te begraven. 



