BEGRAVINGE IN STEDEN ENZ. 121 



de , voorige eeuwen noch Egyptenaars , 

 noch Grieken , noch Romemen , noch 

 eerde Christenen om dachten , ja een 

 afgiyzen van hadden) , en dezelve zoo-, 

 danig te plaatfen , dat zy tot nadeel der 

 leevendigen kunnen verflrekken , zonder 

 dat men tot noch toe die afgodifche en 

 fchadelyke gewoonte zoekt uit te roeijen; 

 onze dierbaare Republyk is zelfs in dit 

 ftuk onbarmhartiger en onverfchilliger 

 gebleven, dan.alle overige landen van \i\x-*. 

 ropa. PLUTARCHUs zegt elders , die 

 ons regeeren , dooien wel in vcele zaa- 

 ken, niet om dat zy niet anders willen; 

 maar om dat 'er niemand is , die hun 

 durft waarfchouwen. Zulks , beken ik , 

 heeft fomtyds plaats : doch verftandigen 

 hebben reeds voor honderd jaaren dit 

 monfter wel beflreeden , zonder vrucht; 

 en de Dichter a. stein befpotte reeds , 

 in de zeventiende Eeuw, het begraven 

 der Dooden , op deezen geestigen trant : 



Hier brenght ghy ''t doodaas ^dat geenjuy- 



vre Jood mocht raaken, 

 Ghy gaet Godts duurfaam Huys , tot eene 



rotpU'.ats manken. 

 Daar' t levende gebedt isgeurigh offerwerck 

 Wat doet daar doodt gebeent ofyiiyleftank 



te Kerck? 



H 5 VAN 



