Ï24 CORNELIS TERNE, OVER DE 



daar dikmaals een zeer kwaade befliering 

 omtrent dezelve plaats heett. Die be- 

 Hiering ziet men niet zelden toever- 

 trouwd ann een Officiant , welke 'er een 

 gemaklyk leeven en een goede ruime 

 jaarwedde van heeft; deeze dus houdt 

 'er weder een knegt op , en die knegt 

 heeft wederom andere knegts , welke 

 zulk een gering inkoomen hebben , dat 

 men door fteekpenningen hen gemak- 

 lyk totlykdieven maak en kan : want hon- 

 ger is een fcherp zwaard. Deeze flegte 

 beftiering doet elk een af keerig zyn , in 

 fommigè Steden , om op de Kerkhoven 

 te begraven ; niet alleen dar men de ly- 

 ken uit de eigene graven, binnen wei- 

 nige uuren , verplaatst in den gemeenen 

 kuil, (of zulks met, of zonder tuellem- 

 ming der Regeering is, weet ik niet); 

 maar zeer fpoedig de kisten openbreekt, 

 de fpaa in de l^ken fteekt (ik heb het 

 zelf gezien), en de noch naauwlyks 

 verrotte lichaamen onder de kluiten weg- 

 bergt; dit gaat zelfs zoo fchandelyk, 

 dat, voor eenigen tyd, een bleekers- 

 hond van zeker Kerkhof, met een doods- 

 hoofd , waar al het vleefch noch aan was , 

 in den bek 'er mede door de Stad liep , 

 het geen onder het gemeen eene groote 

 opfchudding , en dat niet zonder rede , 



ver- 



