BEGRAVINGE IN STEDEN ENZ. l8s 



Waar , niet bygeloo viger dan in andere lan- 

 den; nochtans moet inen bekennen, dat 

 veele Merfchen, uit geenc andere rede- 

 nen, hun geldje fpaaren, oinindeKerk 

 begraven re worden , als uit wanbegrip- 

 pen , bygeloof en vooroordeclen, die 

 in der daad vvcir.ig verfchillen van afgo- 

 dery enbeeldcndienst, welke men noch- 

 tans verfoeit. 



Het kan niemand c»nbckcndzyn, dat, 

 by de grondlegging van onze Republyk , 

 deeze bygeloovige gewoonte , om de 

 dooden in de Kerken te begraven , ge- 

 vonden is: want in de zesde Eeuw, na 

 CHRISTUS geboorte, was het zelve over- 

 al doorgedrongen, door dien de Fran- 

 ciscaanen en Dominicaanen , bemerken- 

 de hoe hunne Broederfchappen toena' 

 men j en dat zy zoo veele kosten niet 

 kunden goedmaaken , deeze kunst, om 

 geld te beuren , hebben uitgevonden ; 

 zy drongen de onkundige Menfch en op, 

 dat zy in Monniken-kappen, of by de 

 Altaaren moesten begraven worden ; en 

 men is van gevoelen , dat constantyn 

 DE GROOTE, door zyuc fchikklng , het 

 eerst daar toe aanlcidinggegee ven heeft. 

 De Ceestlyken lieten al vroeg- voor 

 geld ieder een in de Kerken begi-aven. 

 Ket grooiile gedeelte der Ingezeeienen 



M 3 was 



