BEGRAVINGE IN STEDEN ENZ. 203 



ten wel geoorloofd , om in de Kerken 

 te begraven: daar wy zekere bevvyzen,. 

 hebben,dat de leevendigen 'er fchade, aan ' 

 hunne gezondheid, door kunnen lyden; 

 ja door den flank uno i&u kunnen gedood 

 worden ? Ik antwoord voknondig : neen , 

 het is den Christen ongeoorloofd, zy-' 

 na dooden in de Kerken te begraven,^;; 

 want het ftrydt tegen het Godlyk be*1 

 vel, aan het ïsraëlitifchevolkgegeeven; 

 en inzonderheid tegen het zesde gebod: 

 g^ zult met. dood/kan. Het is immers 

 een en het zelfde, of iemand door een 

 vergiftenden damp wordt gedood, of 

 door eenig ander geweldig middel ; en 

 daar wy zulks nu uit de treurigfte 

 gebeurtenisfen, ontegenzeglyk zeker, 

 ondervonden hebben ; zoo heeft noch 

 Overheid , noch Ingezeeten meer aan-., 

 fpraak, op zulk eene verdei-flyke ge- 

 woonte en eerzucht : ten zy men , avü- 

 lens en weetens, een overtreeder zyn 

 wil , der Heilige en Godlyke geboden. 

 Hier koomt noch by, dat onze Godlyke 

 Meester en Zaligmaker, de HtQVQjeJus 

 Christus ^ d\Q in de weereld kwam, om 

 onze fchuld op zich te neemen, en 

 voor onze zonden te voldoen; maar 

 ook tevens om door zyn volmaakt lee- 

 ven en wandel ons tot een voorbeeld 



van 



