DE BEGRAVINGE ENZ- 233 



nen dood daar gelegd te konnen worden. Coit- 

 tordia res &c. 



BI. 17. Foor Christenen gepaster* Doch ten 

 onrecht, want de eerrte Cnnstenen begroeven 

 hunne doodca ia de open Velden , Hoven en 

 aan de wegen; dan, on Jei de latere hristenen, 

 h het begraven in dt- Kerker» allengskens inge- 

 floopen , en wel op v oorgang van Keizer Coft- 

 ffantyn den Grooten , welke gewild hec: fr ; dat 

 by in de Kerk der Apostelen zoade begraven 

 worden, die hy met dat ooj^merk gebouwd 

 had, op dat de Keizers en Bisfchoppen digt by 

 de overblyflels der Apostelen zyn zouden. So- 

 crates Lib. r. Cap. Ulr. P. 7Ö. Dit voorbeeld 

 (zoo als 't niet zelden gaat) ; wierd ras door de 

 aanzienlykrten , en daar na door den minderen 

 rang der Christenen , hoe zeer 'er ook tegen ge- 

 y verd wierd , gevolgd, Hoe zeer gy enz. Zoa 

 lang hit Sottend enz.(g) 



BI. 18. Begraven builen Steden en KerTien 

 houdt men voor fchande. De oorzaak ligt in de 

 eerzugt en hoogmoed der menfchen , die zich 

 zelfi tot den dood eo begraving uitftrekt. Stond 

 het veelen in hunne magt, zy zouden de doo- 

 den in de eerfte en kostbaarfte Kerken , met 

 eene praal boven hunnen ftand • trots den bes- 

 ten doen begraven. Boven dien een aantal men- 

 Ichen rekenen het als een byzonder voorrecht 

 dat hunne Ouders en Bloedverwanten , juist in 

 £éne en dezelfde Kerk begraven ^yn, en zouden 

 Jiet hoogst misdaadig reekenen, zoo iemand 



P 5 hun- 



(g) Men vergelykt Cave eerfte Christendom , Utr. 

 1692, bl. 55X. 



