£34 AANHANGSEL OVER 



hunner nabeflaande in eene andere kerk gelegd 

 wierde. Loutere onkunde , dwaasheid , en 

 dwaaling, uit eerzugt. Wordt iemand al eens 

 daar van overreed, ras fpringt men terug;me[i 

 heeft zich nader bedacht, men wil niet by zon- 

 der zyn. Vader, Moeder, Broeder enz, ja 't ge- 

 heel geilagt is in die écne Kerk begraven. Deeze 

 moeten nu niet minder eer hebben. De Schry- 

 ver brengt tot voorbeeld een geval aan, hem 

 in 1784. bejegend, daar kinders , die zelve be- 

 nodigd waaren , meerder onkosten voor hunne 

 reekening naamen , op dat Moeder even als Va- 

 der fchoon het graf vol was, zoude begraven 

 worden, in dezelfde kerk; wel in een- ander 

 graf, maar met deselfde Statie. 



De Hovaardy in het begraven der dooden, 

 is zoo doorgedrongen, dat de meeste Ingezete- 

 nen van eenig vermogen ,het verre beneden hun- 

 nen ftaat en fatfoen zouden oordeelen, als men 

 Vi^ilde onderwinden , iemand hunner nabeftaande 

 buiten de kerk te doen begraven. Men rekent 

 het begraven op een kerkhof, als eene verachte- 

 lyke zaak ; eene Ezels begravenis , ten minften. 

 een doorflaande blyk van Arm en behoeftig 

 te zyn. 



Wy ftemmen toe, dat aan eeneri dr;ftigen Bur- 

 ger ook eene deftige begraving loekoomt, maar 

 veele waanen, dat eene eerlyke begravenis al- 

 ken beftaat in de pragt en pompe , die 'er mede 

 vergezeld g^ar. Maar wat b^at die pragt en 

 kostbaarheid den dooJen ? V/at voordeel heeft 

 'er de Ziel van? en welk nut het Lichaam? of 

 wordt de üaat van één van beide 'er wel iets 

 door gebeterd ? Evenv/el wil men lieverTomtyds 

 kleinodiën verkoopen, gebrek iyden, dan aan 



die 



