S94 h: schortinghuis 



Zie 'k op den dag de Zon, en 



's nachts de Maan, 

 't Planeetgeftel en 't heir der Star- 

 ren aan , 

 Myn God ! wat is de Menfch , wat 



heel deez' Aarde ? 

 Hy enk'le ydelheid , en zy een flofje 

 in waarde. 



En laat ik deeze wein'ge Dicht-regels , 

 dewelke eene aandachtige befchouwing 

 van den prachtigen Starrenhemel my on- 

 langs deed opftellen, 'er ten befluite 

 mogen by voegen. 



Ontzachgelyk gezicht! 



Een Hemel vol van licht , 

 In heldere avondftonden ! 



Hier zie 'k de zilvren Maan , 



Daar duizend Starren liaan , 

 Die 's H E E R E N lof vcrkondcn. 



Is 't mooglj'k op te zien. 

 En niet van de Aard' te vliêu 



Naar 't eeuwig Hof der Hoven ! 

 Is 't mooglyk dat een Ziel 

 Niet voor de Godheid kniel', 



Xn weiger' Flaar te ioovenl 



Koom 



