DEN DOOD DER DIEREN. 325 



is ; en wel tot iedere zoort van hun , tot 

 ieder dier zelfs ; en zulks alles , niet als 

 op eciie verftandigewyze,overeenkom- 



Itig zyne verhevene eindens. En het 



zyn deeze gewigtige en beweezene rege- 

 len, welke wy ons hier geftadig voor 

 de aandacht moeten houden. Deeze 

 leeren ons, i. dat, na dat de Heer alle 

 leevende Dieren , volgens zyne oogmer- 

 ken en hunne vatbaarheid , eenige goed- 

 heid betoond hebbe, zy dan ook allenks- 

 kens noodwendig moeten fterven , zal 

 Hy ook goedheid aan hunne nageflach- 

 ten , ook naar deezer hunner vatbaar- 

 heid , en tot die zelvde eindens , kunnen 

 fchenken : want deed Hy de e^rfte in 

 leeven blyven , verder vermeenigvuldi- 

 gen, of niet vermecnigvuldigen ; denaar- 

 de , de zeen , de lucht , hoe uitgebreid 

 ook, zouden ze niet kunnen bevatten; 

 behalven dat zy, om hunne innerlyke 

 geitellen, zoo hier al gelegenheid toe 

 was , aan alle plaatfen niet zouden kun- 

 nen verkeeren , ook was 'er dan voor 

 deeze alle geen genoegzaam voedfel: 

 en zoo kon het Opperweezen , naar het 

 bellek deezer aarde , geen geno.egzaa- 

 me goedheid aan de jongere geflachten 

 betoonen; de ouden zouden het deezen 

 ook zeer lastig maaken; en 'er kon niet 



X 3 an- 



