J3EN DOOD DER DIEREN. 331 



-plaagen , welken den ^gyptenanren trof- 

 fen , toen zy de kinderen Ifraëls weiger- 

 den te laaten trekken. Wie , die zich 

 een regt denkbeeld vormt van de elen- 

 de, jammer, benaauv/theid , welke hier 

 door dat volk trof, moet niet met ont- 

 roering aan een e al te groote vermenig- 

 vuldiging van zommige Dieren denken ; 

 en den oneindigen üeltierer van alles 

 ernitig verheffen , in zyne onbegrypeiy- 

 ke goedheid, die ter voorkooming van 

 die alles vernielende plaagen , den dood 

 der Dieren zoo wys bepaald heeft ? 



Moet de te groote vermeenigvuldi- 

 ging van zommige Dieren , zoo als wy 

 te vooren zeiden, den ondergang van 

 andere zoorten, noodwendig tot zyn 

 gevolg hebben; ten minflen indieplaat- 

 fen daar de eerilen te veel vermcenig- 

 vuldigd zyn: dit fchynt veelen, by het 

 eerfle inzien, van weinig belang; doch" 

 dit vooronderftelt in hun ook een die- 

 pe onkunde, in de wigtige eindoogmer- 

 ken van alle zoorten , en waar toe die aan 

 verfchillende plaatfen opzettelyk gefield 

 zyn: waarlyk het is te bedroeven, dat 

 men in de kcnnisfe van het nuttige der 

 Dieren , noch zoo weinig ervaaren is. 

 Waarom is dit aan alle Academiën geen 

 by zondere takjvanondervvys? Was men 



hiei* 



