DEN DOOD DER DIEREN.' 333 



daarom niet, tot een regtmaatigen tol 

 van die onkunde, uit Engeland doen 

 overkoomen ? Moest men 'er zelfs dien 

 nuttigen Vogel niet weder inbrengen; 

 en wilde meïi aanhoudend gras hebben , 

 hem 'er gerust doen leeven ? Is niet om- 

 trent het zelvde in Zweeden gebeurd ? 

 Heeft men niet door zoorcgelyke dwaas- 

 heden het nut onzer gemeene Spinnen , 

 tot eene gezonde adembaaling, ontdekt? 

 Zyn onze Muizen, onze Mieren enz. niet 

 onontbeerlyk in onze hoven? En is 

 het dan niet oneindig liefderyk van den 

 Alleen wyzen Albeflierer, dat Hy den 

 ondergang der Dieren zoo heeft be- 

 lieven te bepaalen y dat door de altegroote 

 hoeveelheid van anderen, die deezen 

 zouden vermeien , ons dit ongeluk niet 

 treffe? 



Ik fluite dit fluk, door noch alleen te 

 doen zien ^ hoe oneindig nuttig het is 

 voor het Menfchdom , dat veele dieren 

 leevend verdonden ^ of ookgeftorven tot 

 bekwaam voedfel vo or and eren verllrek- 

 ken : het blykt ten duidelykften , uit 

 hun maakzel, uit hunne beweeging, uit 

 de wryving, de llyting hunnerieden, 

 dat wierden zy niet verflonden , zy ech- 

 ter na zeker tydsbeftek zouden moeten 

 fterven ; waren zy nu geen voedfel 



voor 



