333 Ii: VAN DEN HESPEL, OVER 



thans 'er zoude dan in zulk een verblyf 

 onaangenaame aandoeningen ontdaan i 

 v/elke deeze verlenging, over het geheel 

 beichoLiwd, ongenoeglyk zoude doen 

 zyh. 



Doch dit leidt my tot eene andere 

 reden , wanneer \vy onze aandacht ves- 

 tigen op hunne maakzels : deezé zyn 

 allerkonltigfte werktuigen, min of meer 

 Iterk , naar hunne geaartheden , en de ty-^ 

 den, welke zy op deeze aarde moe- 

 ten verkeeren ; hoe wel ingericht deeze 

 nu ook zyn , en hoe ze door voedzel 

 ook mogen verfterkt worden, zy fly- 

 ten af, zy verdroogen , verharden , en 

 worden eindelyk onbekwaam, zoo dat 

 ieder dier , al kon het 't noodige voedzel 

 bekoomen , eindelyk zóu moeten der- 

 ven. Hier koomt by , dat zy aan de 



wet der voortteeling onderworpen , hun- 

 ne taak hier in , naar hun afgeloopen tyds- 

 beflek, hebben afgedaan, zy hebben 

 dan hun zoort voortgebragt. Dewylnii 

 het voedzel in deeze voortrelfelyke we- 

 reld geë venredigd is , naar het gebruik van 

 zeker aantal Schepielen, moesten of zy 

 of hun geflacht dan van gebrek vergaan, 

 of op eene andere wyze omkoonien; 

 doch zy afgeOeeten en des magteloozer 

 dan hun kroost, konden niet anders, of 



moe- 



