JODEN. 4??^ 



weiken ter bekeering der Joden reeds zyn aange- 

 wendt : bl. 323. vraagt de geleerde Schryver : „ of 

 „ dan alle mogelyke middelen , op dit pas, zoo zyn 

 „ uitgeput , dat 'er nog niet het éene of andere zoude 

 „ overig blyven" ? bl. 327. Na hieromtrent eene 

 aanmerking te hebben gemaakt, dat de Joden ^ 

 ondanks de verharding hunner harten, kunnen 

 oveituigd worden ; bl. 328. beantwoordt hy de vraag: 

 door het voordellen eener algemeene kerkelyke verga- 

 dering, uit Christen en ^co^/c^^ Leeraars faamge- 

 fleld, op hoog gezag belegd , met de noodige vereisch- 

 ten. bl. 329. Dat hetgene nicephorus van eene 

 . foortgelyke vergadering , ten tyde van Keizer con- 

 ■STANTiNüs, verhaalt; fabelachtig zy: bl. 330. en 

 dat : zoo men de gefchiedkundige waarheid van een 

 foortgelyk Joodsch concilie, te St. Agatha, in 

 Hungari'é , in het jaar 1690. gehouden, aanneme; 

 het zelve niet gefchikt geweest zy ter bereiking van 

 dat gewichtige einde ; word onlochenbaar bewezen : 

 ^^' 333' ^^ ^^^ word aangetoond : hoedanig zulk 

 eene vergadering zoude behooren gefteld te zyn ? 

 zal men zich van dezelve iets goeds kunnen belo- 

 ven, bl. 340. Dit zoude het iaatfte middel zyn , 

 dat nog te beproeven is : bl. 344. dan der Joden 

 verharding, als een oordeel van god over hen, 

 maakt het bedenkelyk : of niet iets wonderdadigs 

 ter omzetting van hun gemoed zal vereischt wor- 

 den? bl. 345. en of dit I. tim. 1: 16. niet geleerd 

 worde ? bl. 346. Dit echter belet niet , dat \vA 

 VQorgeftelde middel kpnde werkfteUig gemaakt wor- 

 den: 



