^4 N A J AARSK; NATUUR. 



1^. ■ In de behandeling van het tweede deel det 

 Vraag word eerst aangewezen , wat middelen dien- 

 ftig zyn , om voor deze geduchte koortfcn behoedt 

 te worden: bl. 187. hoe die best iri te voeren? h/, 

 S58. en dan , \f eiken de krachtdadigfle middelen ter 

 genezing derzelven zynj wanneer zy reeds woeden. 

 Hiertoe word vereischt : de beledigende froffen te 

 verbeteren, of uit te dryven; bL 263. dcrzelver 

 voortgang tegen te gaan ; bl. 286; en de krachten 

 der lyderen te onderfteunen: bl. 306 — 312. 



Zie mede Febres catarrhales. 



ÏNATUUR. (^riE werkende) Wat men hierdoor' in de. 

 Geneeskunde te verftaan hebbe? onderzocht dpör 

 j. iMACQUET. //. Deel^ bl. 161 — 230. De ver- 

 fchillende gedachten over dit onderwerp van vroe- 

 gere en latere mannen, bl. 161, De Schryver ver- 

 ftaat daardoor dat gene, 't welke by de Genees- 

 heeren het leven genoemd word. Wat dit zy, 

 durft hy niet bepalen : zyn oogmerk is ailleen , om 

 de overkomst tusfchen de werkingen der natuur 

 en van het leven aan te toonen ; en dat dezelve maar 

 ééne kracht uitmaken, welker denkbeeld hynaauw- 

 keurigcr zal bepalen, bl. 167. Dit veroorzaakt 

 Hof tot twee hoofdftukken : in het eerfle hoofdftuk 

 word de werkende natuur in den gezonden ; bl. 

 169 — 195. in het tweede m den zieken ftjtat be- 

 fchouwd : en aangetoond , dat alle die werkingen iri 

 het leven , door de Godheid in de ftof gegoten , 



be- 



