56 NATUUR. NATUURKUNDE. 



waardoor her eene deel aan het andere zoekt be- 

 hiilpfaam te zyn. bl. 218. Hieruit kan men mis- 

 fchien de vreemde lusten in zieken tot zekere by- 

 zondere zaken verklaren, bl. aao. Uit het byge- 

 brachte aangewezen , wat het zegge : de natuur 

 te leiden? hl. 223. aan de natuur, of het leven, 

 fchryft een geneesheer dus met recht -in het dierly- 

 ke lichaam , zonder de Godheid in 't rainfte te be- 

 ledigen, veel toe ! gelyk tot flot word voorgelleld ; 

 hl. 22Ó — 230. 



NATUURKUNDIGE gevolgen. I* antwoord 

 ep de vraag: "Mag een natuuronderzoeker, uit 

 yy. de reeds gemaakte v/aarnemingen en proefonder- 



, 5, vindingen, verdere gevolgen trekken ter uitvor- 

 5, fching van de nog onbekende oorzaken der ver- 

 „ fchynfelen ? zoo ja ! hoeverre mag hy daarin 

 „' voortgaan? en welke regelen moet hy daarom- 

 5, trent in acht nemen" ? door j. van iperen. 

 IV. Deel , bl. 3 — 117. De Schi7ver richt 2yne 

 Verhandeling zoo in , dat hy eerst aanwyst , 

 waarom het eerfte gedeelte der vraag met ja ! 

 moete worden beantwoordt: uit hoofde namelyk 

 van de algemeene erkentenis der natuuronderzoc- 

 keren ; hl. 4. en uit de natuur der zaak zelve : 

 hl. 8. men vindt daartoe eene aangeborcne drift 

 en geneigdheid , zoo wel by beesten als men- 

 fchen: hl. 15. zy word dopr de verwondering 

 aangevuurd: hl. 19. zonder gevolgtrekkingen is 'er 

 geene vordering ia de natuurkennis mogelyk; bl. 



aa. 



