NA T U U R K U N D E. ö^' 



Wolfianen getoetst; en als onbeftaanbaar met zich- 

 zelve' verworpen : bl. 174. gelyk ook dat der New^ 

 tontanen: hl. 192. en dan word, door eene een- 

 voudige ontwikkeling van kunstwoorden , die men 

 in dezen gebruikt , het gefchil beflist : dat men na- 

 melyk god moet eerbiedigen , als de eerfle oor- 

 zaak , die de beweging in zekere deelen der floïfe 

 heeft ingedrukt j en waardoor, overeenkomftig 

 met de wetten der werktuigkunde , alle natuurlyivC 

 verfchynfelen ontftaan : hl. 205. hoe moeilyk ook 

 de naarvorfching van de keten der natuurlyke oor- 

 zaken zy, is 'er echter eene gegronde hoop op 

 vordering, hl. 215, Om nu aan te wyzen, wat 

 men m acht te nemen hebbe , om veilig van de ge- 

 wrochten tot de oorzajken op te klimmen ? word 

 eerst naar de redenen onderzocht , waarom alles in 

 de natuurkunde , wat niet op de wiskunde en Vie 

 ondervinding gegrondt is, op losfe fchroeven. fta? 

 hl. 235. Eri hieruit worden regelen afgeleidt , 

 waarvan men zich met vrucht kan bedienen , in het 

 ontdekken van de oorzaken der verfchynfelen. hl. 

 ^57. Daar nu hieraan dienllig zyn de waar- en 

 proefnemingen ; gelyk ook de gisfmgen en vooron- 

 derftellingen : word van de eerften hl. 275. en van 

 de laatllen hl. 293. gehandeld: met by voeging, 

 uT.t men ^' omtrent dezelven, ter naarvorfching 

 van onbekende oorzaken, téh meesten nutte ond'er 

 de aandacht hebbe te houden? Waarfchouwcpi 

 beilüit. i-/. 317. en siS,- ^ ■ 

 ■■:■">, ■ , , v!h:V 11.' • 



•E 3 -PI?/, 



