^ N A T U U R K U N D ]E. 



B.P. . ,<»-!., i.,-H ljl<i A^TW,00KD op Jeze/fde vraag : door 



. piï. F^^LMiN. Z/-^. ii)^é'/,Z»/, 3x9— 41Ó. De \Vaar-jen 

 prpefuemhigen zouden van eene mindere nuttigheid 



_jeyn-, indien men g-eene gevolgen daaruit afleidde, 



daji die rechtsftreeks, uit dezelven voortvloeijen. b/, 



, 3,19. Dp bronnen onzer kundiglieden zyn : ouder- 



. vijjding en .rtdê:nkavelj[ng; die, van elkander af- 

 pljcheiden, van geeii nut zyn, hl, 321, In de 



. l^wjl^t'yan waarnemiug/en is men allengskqns zeer 

 gevorderd: bl, 323. maar heeft dit ook plaats in 

 d^ kG;inis ;;d«r- pprzak^i ? Deze vraag, in den 

 llriktden zin geüoiiien, word .ontkennend beant^. 

 woordr. hl. 32.5. , Waf: zyn wysgeerige vooronder- 

 lïdlingen ? h/. 3^8, om hiervan , ter verklaring 

 van vcrfchynfelen , gebruik te maken , komt het 

 yppral pp een goed oordeel en juist vernuft aan : 



■ jl>l, 330. terwyl d(? voorn a^mfte bronnen der dwa- 

 li^igen worden opgeteld, b/. 333. Wat word dan 

 |er uitbreiding vjjn onze kundigheden vereischt? b/, 

 34ii. en wat ter vermeerdej-ing van derzelver juist- 

 heid en zekerheid ? bl. 346. waarop in 't byzonder 

 te letten? bl. 349. niets is zoo gering in de na- 

 tuur , dat onzer aandaeht niet overvvaardig is : b/, 

 350, men moet de natuur zelve raadplegen ; meer 

 dan de fchriften der Ouden, dieinverfcheidenebe- 

 trekkhigen, ruim zoo veel nadeel, als voordeel toe- 

 brengen : bL 353. wat in de hedendaagfche fchriften 



, dei' natuurlykc hijigrie te laken en te pryzen zy? 

 (^/. 361, Doch de reden , wél beftierd , gevoegd by de 

 wa«U"o?ming€0 , is de vdügfiQ gids, ter ontdekking 



van 



