TINERTSEN. TOOVERVIERKANTEN. lai 



Befchryving van den. Malakfc'hen' tin- 



erts ,• en deszelfs. mynen : door m, «outtuyn, 

 XI. Deel^ hl. 383—389. Na cene kort^ iiijeiding 

 over den BHalakfchen txi\erts, die dezeldüiamfte is : 

 deelt de geleerde Schryver eeneu brief roede yan 

 wylen Mr. j. c. m. radermacher, behelzeijde 

 belcliry ving dier mynen j . van de manier van gra- 

 ying, en uitlmelting; en van den erts, 



TOO VERVIERKANTEN. Recherches fur une nott. 



. veile efpècede quarré's magk^ues : door l. euler. 

 IX. Deel, ^7.85—339. De aanleiding, welke den 



. wiskundigen Scliryyer bracht tot het opftellen van 

 dit onderzoek, eener nieuwe foort van toovervier- 

 Kanten, beftond (volgens zyne opgave) in een 

 gedaan yoorflel: "om 3Ó. Officieren, vXx. zes on- 



, „ derrcheidener^^//»eff/é/2 getrokken, enevenzoo- 

 5, vele trappen van rang bekleedende, in het vier- 

 „ kant te ftellen: zoo, dat elke lyn ('t zy rechts 

 „ of links ; 't zy horizontaal of verticaal geno- 

 „ men zynde ;) juist zes Officieren van verfchillen- 

 „ 'den rang, en wel uit de onderfcheidene r^^/zw^, 

 „ ten., zoude vertoonen"! Dit werd , niettegenlkan- 

 ^e by velen herhaalde proeven , ondoenlyk bevon- 

 den : doch men verlangde naar een wiskundig be- 

 toog van die onmogelykheid. bh 85. en U. Hier- 

 toe brengt eüler deze vraag in de gedaante van 

 een mathematisch voorftel : noemende de regimen- 

 ten met Latynfche letteren a, h, c, enz. en de 

 langen maGriekfchen a, ^, y, enz. waaruit, om 



^ 5 aan 



