FUNGUS. AAN DEN HIELJ 227 



de wyze, waarop dit te doen, waren 

 de gevoelens in den beginne verichil- 

 lende : de meesten onzer meenden, 

 dat 'er niets op ware, dan het afzetten 

 van het been ; — zy waren van gedach- 

 ten , dat men, zonder verwyl, daar- 

 toe behoorde over te gaan: doch an- 

 deren waren van oordeel, dat men, 

 alvorens tot dat uiterfte middel (het 

 welke altoos, en vooral in onzen ver- 

 zwakten lydeVj gevaarlyk was) te ko- 

 men, eerst belioorde te beproeven, of 

 men niet, na vooraf het gezwel, zoo 

 verdoenlyk, door het mes te hebben 

 weggenomen, deszeils wortel, of door 

 caujiiqiie middelen, of door het brand- 

 yzer zelve, zoude kminen uitroeijen;\ 

 en dus den lyder, met behoud van 

 zulk een voornaam deel , als het been 

 is, en dat hem in 't byzonder in zyn 

 beroep zoo zeer te ftade kwam, van 

 ditfchroomelyk ongemak te verlosfen: 

 doch, behalve dat het, wegens de on- 

 zekerheid hoe diep de wortel van dit 

 ongemak naar binnen ging , zeer 

 twyfelachtig was , of deze geneeswys 

 wel zoude kunnen ter uitvoer gebracnt 

 worden, was zy ook zeer hachelykj 

 daar lichtelyk dezelve eene zv/aio 

 • .. P 2 bloed- 



