23^ P* LUCÖTMANS OVER ÉEn' 



deed my denken, dat het eeneenan- 

 dere zyn' ooriprong had uit een e zeke- 

 re ongeileldheid, die in alfë de voch- 

 ten , ai van vroegere' lydcn , had 

 plaats gehad ; -en zu ks dted my vree- 

 zen, dat, oiïchoon wy aleens de on- 

 gemakken, die daaruit reeds werkelyk 

 ontftaan waren, door de afzetting van 

 het been boven het laatstg-emelde 

 knobbeltje wegnamen , deze ontaar- 

 ting der vochten zich naderhand, van 

 T-üeuvvs, op eene of meer andere plaat- 

 fen zcude openbaren , en aldaar dier- 

 gelvke gezwellen maken. 

 ' By nadere overwe>^ing , kwam ech- 

 ter geene dezer beide bedenkingen my 

 voor voldoende te zyn, om van de af- 

 2:etting van het been af te zien. Dat in 

 dit £feval tegenwoordig deze kunstbe- 

 wcking niet alleen het vei'igfle , maar 

 zelfs het eenigflc middel was , om het 

 leven van onzen lyder te behouden, 

 iliond by my vast: en dat de groote 

 zwakheid, die by hem plaats had, 

 niet zoo zeer eene uitputting van 

 krachten was, die door het ongemak 

 als ongemak, en door deszehs gevol- 

 gen, veroorzaakt en v^an t^^d tot tyd 

 toegengmen wasi als wel een onmid- 



