25^ P. LUCHTMANS OVER EEN* 



vleide, verdwenen zynde, onze on- 

 gtlukkige lyder , ten laatflen , na 

 het uitllaan van de geweldigfte be- 

 iic-auwdheden , daardoor uitgeput en 

 bezweken zy. 

 Dus zagen wy uit dit geval 

 1.) Hoe de natuur; om zich van 

 eene fchadelyke doffe, die in het li- 

 chaam gevormd en opgehoopt word , 

 te ontdoen, en het gevaar, dat haar 

 deswegens over het hoofd hangt, af 

 tekeeren; niet zelden, met zuik een 

 heilzaam oogmerk, die llofle naar het 

 eene of andere deel van het lichaam 

 dryft , wiens werking mindere ver- 

 knochtheid heeft methet leven: daarzy 

 ■wel eenig ongemak veroorzaakt, doch 

 dat meermalen van weinig aanbelang 

 is; en het welke, met voorzichtigheid 

 behandeld, en behoorlyk gemydt wor- 

 dende, dikwerf een' zeer langen tyd 

 met gering ongemak gedragen v/ord, 

 en den mensch voor het overige ge« 

 2ond laat. 



Maar wy merken hier 2.) aan: hoe 

 zulk een uiterlyk ongemak , wanneer 

 het, in den beginne, niet naar behooren 

 Vermydt, maar verorf^chtfaamd word; 

 en door herhaalde drukldng, als anders- 

 zins 



