V 



DE VERGIFTEN. 287 



venfte kakebeen, waarmede zy den 

 beet doen, befloten liggen: en nam 

 verder waar, dat wanneer de adder 

 zyne tanden van die fcheden ont* 

 blootte,en toebeet, noodzakdyk dat 

 gele vocht of vergift, over de tanden 

 heenvloeijende, in de wond moest in- 

 vloeijen: dewyl deze fcheden of bkas>- 

 |f jes , aan den wortel der tanden hangen- 

 de, het vermogen bezitten, om zich 

 faam te trekken, en wederom over die 

 ' tanden heen te fchuiven. Hy toonde 

 aan, dat het vergift niet fchadelyk is, 

 wanneer het door den mond word in^ 

 genomen; maar dan alleen, als de ad- 

 der den beet in het werk fielt, en het 

 gele vocht in de wond word uitge- 

 llort : dat ditzelfde vocht , uit een' doe- 

 den adder genomen, altoos venynig is-, 

 wanneer het in de wond gebracht, ert 

 met het bloed van het gekwetfle beest 

 gemengd word ; het zy men 'er zich van 

 bediene, als het nog vloeibaar, het zy 

 als het gedroogd en tot poeder ge-» 

 maakt is. Zyne proefnemingen, op 

 adders van Lalië ondernomen , leeren 

 ons ook, dat de olie van tabak cèü 

 <loodelyk vergift zy voor deze dieren, 

 ^^anneer men derzeker huid met eene 



naald 



