DE VERGIFTEN. 293 



bedekken de wortels der lange ve- 

 nynige tanden; hebben ieder hunne 

 uitwerpbuis , uit welker fartienloop 

 eene gemeene afleidende buis voort- 

 komt; die^ tot de wortels der tan- 

 den zich uitftrekkende , het gele 

 venynige vocht in de blaasjes, aan 

 de wortels der tanden hangende , 

 van zich afgeeft. Het is de werking 

 der bovengemelde fpier niet alleen , 

 waardoor de uitfypeling bevorderd 

 word ; het dier zelf helpt hier me- 

 de : want , zoodra het bytende is , 

 drukt het zyné tanden tot de wor- 

 tels toe in de wond ; dus worden de- 

 ze blaasjes nog meerder geperst , 

 om zich van haar vocht te ontlasten. 

 Het is echter zeker, dat deze be- 

 ten niet altyd vergiftig zyn : de re- 

 den hiervan fchynt te wezen , dat het 

 dezen dieren nu en dan aan vergift 

 ontbreekt , of dat het fomtyds in de 

 wond niet met het bloed vermengd 

 word. 



De Abt FELix FONTANA, beroemd 

 lialiaanscb natuurkundige, niet vol- 

 daan van alles , wat men over dit 

 onderwerp vóór zyn' tyd geichrcven 

 had^ heeft in het jaar 1781. te i'/a- 



T 3 ren- 



