DEVERGIFTEN. 315 



zeggen: huk tam perniciofo colvbro be* 



nigna natura^ cautionh q'jafi gratia , crc 



pitaculum addidisfe videtur ; ut il/ius fO" 



nitu admonitiis quilibet homo non folum^ 



fed et qualecumque pecus vel jumentum , 



tempeftive fibi caveat ab vicino hofie: 



"het fchynt, dat de goedgunftige na- 



„ tuur , als ter behoudenis , den ratel aan 



„ die zoo verderfelyke (lang heeft toe- 



„ gevoegd, om (door deszelfs geluid) 



„ mensch en dier in flaat te fielten, om 



„ zich in tyds van zyne naburige vyan- 



„ din te wachten": hoewel het echter 



ook zeker is, datzy, in hare woedende 



gramfchap , en fchroomende vrees , v^n 



haren ratel gebruik maken. Het heeft 



evenwel den Heer vosmaer altyd toe- 



gefchenen , dat eerst de vrees, daarna de 



gramfchap , het dier ter rateling aanfpo- 



re : en dat zy hare rateling ook in het 



werk ftellen , om in den tyd der paring 



elkander ter byeenkomst uit te lokken. 



De verbazende en vlugge werking 



van het vergift , door den beet der ra- 



telflang toegebracht , is door meenig- 



vuldige proefnemingen van de Ko- 



ninglyke Jor/VmV der wetenfchappen te 



J^ondon naargcfpoord : waaruit blykt, 



^lat de kracht van het vergift niet alleen 



