HET CÜPRÜM AMMONIACUM. 387 



volgd, die in een fterk zweet eindige 

 de. Men meende vooralstoen , dat 

 dit uit een e volbloedigheid voort- 

 kwam , waarom hy ook meer dan eens 

 werd adergelaten : — inderdaad ver- 

 dreef dit den aanval ; en hy was , ge* 

 durende drie of vier maanden, volko- 

 men van deze ziekte vry : daarna ech- 

 ter werd hy, veel heviger dan te voren, 

 daaglyks door deze ziekte aangetast. 

 Braak- en pur\^eer TniddelQn werden , 

 door een' ander' geneesheer, (die deze 

 kiekte aan een taaije ily m , in de inge- 

 wanden huisvestende, toefchreef) ry- 

 kelyk toegediend; doch met geen an- 

 der gevolg, dan dat de lyder zwak 

 werd , en de zenuwtoevallen hand 

 over hand toenamen. By my komen- 

 de , had hy in verfcheide weken gee- 

 nerhande geneesmiddelen gebruikt : 

 hy klaagde over trage ontlasting en 

 gebrek aan eetlust: — na dat ik hem 

 een zacht laxeermiddel ^e^even had , 

 fchreef ik hem pillen vOor van 4 grein 

 cuprutn ammoniacum , vier reizen 

 •s daags. Den eerden dag was het toe- 

 val minder: den tweeden dag had hy 

 alleeneenige duizeling, zonder wezen- 

 lyke ^ilepttfche toevallen. Den derden 



Bb 3 en 



