REUZEN DER OUDE WAERELD. 509 



geweest zy, dat de balddadigheid der 

 REUZEN vóór den zondvloed , eene 

 onderneming tegen de oppermacht van 

 GOD gewaagd hebbe, die niet kwa- 

 lyk naar een' hemelftorm geleek; — ik 

 bedoel eene poging, om, tegen het uit- 

 drukkelyk bevel van GOD, de gewes- 

 ten van ongefloord geluk te herwin- 

 nen. De volgende aanmerkingen zul- 

 len myne meening ontwikkelen ; en 

 altans, zoo ik hoop, van den blaam 

 der ongerymdheid vryfpreken. 



Vooreent: hoe men ook denken 

 moge, aangaande het tegenwoordige 

 beftaan , of niet beftaan, van het ouac 

 PARADYS der onfchuld: dit is ten min- 

 den zeker, dat het, na de uitdryving 

 onzer eerfte voorouders, niet verwoest 

 of vernietigd zy : — want dan was 'er 

 niets noodig geweest, om hun de we- 

 derkeering tot hetzelve te beletten , 

 en wy zouden van geene fchrikdic- 

 naars der goddelyke Majcfteit kun- 

 nen lezen, die den toegang tot den 

 boom der onfterfelykheid affloten. Ja 

 de naauwkeurige bepaling van de 

 plaats, waar het Paradys lag, met be- 

 trekking tot andere plaatfen der reeds 

 bewoonde waereld: gen. II. onderfleit, 



dat: 



