510 J. H. VAN DER PALM, OVER DE 



dat de ligging dezes hofs, altans tot 

 aan den zondvloed, zy bekend geble- 

 ven; gelyk daarom ook de uitïeggers, 

 die het Paradys voor reeds verwoest 

 houden, deze verwoesting als een uit- 

 werkfel van den zondvloed aanmerken. 

 Ten tweeden : het is zeer waarrchyn- 

 lyk , dat het Paradys omringd was 

 door hemelhooge bergen, die hetzel- 

 ve afzonderden van den overigen 

 aardbodem , en voor den verbannen' 

 mensch, en zyne nakomelingen , on- 

 toegankelyk maakten: — tot meerde- 

 re bereiking van dit einde gaven ver- 

 icheidenen dezer bergen, misfcliien, 

 rook en vuur uit ; of derzelver top- 

 pen waren bedekt met gedurige don- 

 derwolken, die van weerlicht en blik- 

 femen fchitterden. Zoo verdaan de 

 beste hedendaagfche uitleggers : en 

 waarlyk, men kan naauwlyks anders 

 verRaan, het geen gezegd wordt van 

 de CHERUBiM, en het vlammige lem- 

 mer des zwaards, die den ingang des 

 hofs bewaarden. Men weet, hoe by 

 de bcidenfche Jabeld\c\itcxs de neêrge- 

 ftcwte reuzen y onder de brandende 

 bergen begraven liggen, en byzonder 

 onder den Aetna , den fchrik van het 



vrucht- 



