REUZEN DER OUDE WAERELD. 51 1 



vruchtbare en ParadysgelykendQ Sich 

 Uë. Maar dit bewys , dat ik voor 

 myne zaak te zwak reken, zal ik niet 

 aandringen. Liever beroep ik my op 

 eene plaats uit ezechiel: waarin hy, 

 den Koning van Tyrus in zyne grootfte 

 pracht befchryvende , hem vergelykt 

 by een' Cherub , die den hof Gods dek- 

 te, en daartoe geplaatst was op Gods 

 heerlyken berg, en wandelende tus*- 

 fchen gloeijende fteenen : ezechiel 

 XXVIII: 13. en vervolg. Ik wil hier 

 niets by voegen, dan eene, niet genoeg 

 opgemerkte , plaats uit den zegen- 

 wensch van jacob: (gen. XLIX: 26.) 

 daar hy , fprekende van de hoogfte 

 bergen die hy kende, van den Libanus 

 met zyne eeuwig befneeuwde toppen: 

 die noemt hoogtens, of liever heuvelen ^ 

 der oude ivaereld: in onze vertaling 

 eeuwige heuvelen , het gene geen' zin 

 heeft. Hoe kwam jacob aan het 

 denkbeeld, om de hoogde bergen, die 

 hy ooit gezien had, hoogtens y en nog 

 maar heuvelen , der oude waereld te 

 noemen , zoo hy niet gehoord had 

 van oneindig hooge , onbeilygbare , 

 bergen , die de vaders vóór den 

 zondvloed hadden gekend? ^ en ze* 



ker 



