512 J. H. VAN DER PALM, OVER DE 



ker mag hier elk lezer , in de eerde 

 plaats, aan die bergen denken, waar- 

 mede het Paradys omgeven was. 



Ten derden: de eerfte woning onzer 

 voorouderen was zekerlyk niet ver 

 van het Paradys , en in het gezicht 

 dier bergen: want deze waren hun 

 het teeken van GODS tegenwoordig- 

 heid: — wy befluiten dit uit twee uit- 

 drukkingen, die in gen. IV: 14. en 16. 

 voorkomen: waar kaïn zegt, toen hy 

 veroordeeld werd om de waereld die- 

 per in te zwerven , buiten het gezicht 

 der Paradys^rék^n : dat hy nu verbor- 

 gen zoude zyn voor gods aangezicht : en 

 zyne afzwerving van de vaderlyke 

 hutten wordt genoemd, uitgaan van 

 het aangezicht van jehqvah. 



Door den vloek, over kaïn uifge- 

 fproken, werden dus zyne nakome- 

 hngen van het Paradys verwyderd : 

 maar al fchielyk na den dood van 

 ADAM , werd dit Goddelyk oordeel 

 door de menfchen verydeld : — de kin- 

 deren Gods , bekoord door de fchoon- 

 heid van de dochteren der menfchen, 

 lokten de Kaïniten weder tot zich; ver- 

 eenigden zich met, en verzwagerden 

 zich aan hen , door huwelyksvermen- 



