^22 J. H. VAN DËR PALM, OVER DE 



iltf die 2yne nationale waarde, en de 

 geduchtheid van JEHOVA den Landi- 

 GOZ^ gevoelde: ^ dezejESAiAS fpreekt, 

 of doet anderen fpreken, van eenen 

 km'mgf die de heilige (lad vermeeste- 

 ren , den berg van GODS heiligheid 

 beklimmen , en de heerl^kbeid des 

 HEÊREN ontluisteren wilde : — hy 

 20ekt eene vergelyking voor deze 

 vermetele onderneming; en vindt die 

 ïiergetis, dan in de roekelooze woe- 

 de dier oude reuzen, die den zetel der 

 Goddelyke geheimenis wilden inne- 

 men: — hy doet hem voorkomen, als 

 in fnoodheid en opzet aan dit goddeloo'- 

 ze rot gelyk, en nu één lot met hen 

 deelachtig: neêrgejlort uit den hemel! 

 Dus behoudt men de poëtifche zinne- 

 beeldige en vergrootende taal ; en 

 men fchryft hem nochtans geen win- 

 derig non fenfe toe : waarvan men al- 

 tyd de IsraeUtifcbe dichters met vry- 

 mocdigheid kan vry verklaren. 



Niet alleen zyn in deze redevoe- 

 ring opmerkelyïc de uitdrukkingen: 

 üpjSimmen ten hemel: — uit den hemel 

 nedervallen: — kimmen boven de boog- 

 4-ens der tvolken : dat is , die tot de 

 irólken reiken : -^ men zou dezelven , 

 ^ zoo 



