528 J. H. VAN DER PALM, OVER DE 



nltffcbe REVZE^i, de eigenlyke rephaim^ 

 NEPHiLiM genoemd worden. — Hec 

 is waarfcliynlyk , dat het oude woord 

 UBPHiLiM by de komst van Israël in' 

 Kanadn eerst verouderd, en voorts 

 geheel in onbruik, ja byna onbekend, 

 geraakt zy, toen men het met den, in 

 Fenici'è en op de grenzen., zoo alge- 

 meen aangenomen' gellachtnaam , jss- 

 PHATM verwisfeld heeft. 



Ten tweeden ; gelyk niemand zal 

 ontkennen, dat de beteekenis reuzen 

 de eigenlyke en gemeende zy van het 

 woord REPHAiMy zoo wil ik ook gaar- 

 ne toegeven , dat het eenigemalen 

 dooden , fchimmen uit het fchaduwryk , 

 te kennen geeft ; en zelfs zoude ik 

 niet eens het gevoelen van den groo- 

 ten taaikenner a. schultens willen 

 verdedigen , die door Rfphaim overal 

 de fchimmen der 'verdoemden verflaan 

 wil hebben. De denkbeelden van 

 reuzen en fchimmen zyn zoo verfchil- 

 lende niet, als zy in den eerden opflag 

 fchynen. Dq fchimmen op den wand, 

 of d^ verlengde fcbaüuwen van den 

 avond, zyn in de daad reu zen gei^sii' 

 tens : het verwondert my zelfs , dat 

 dit denkbeeld den Hebreeufcben ety» 



mo- 



