DE BEREKENING DER LOGARITHMI. 545 



kan wezen, dan tot op die letter, (ja 

 zelfs , naaukeurig gefproken , nog ééne 

 minder,) waarop het honderdfte ge- 

 deelte van het tweede verfchii B be-^ 

 gint te werken. \ 



ö 39. Men befpeurt dus ook: ten 

 tweede : dat het getal der letteren , 

 welken voldoende zullen zyn , afhange 

 van de plaats, alwaar de tweede diffe' 

 rentie haren aanvang neemt. D^ze, 

 nu kan gemakkelyk bepaald worden: 

 zoodra men opmerkt, dat het eerfte 

 verfchii doorgaans [cl beginne op de 

 zooveelfte cyfer der logarithmifcbe X^. 

 breuk ; en dat 'er bygevolg zoovéle 

 nullen, min één, moeten vooronder- 



fteld 



[r] Ik zeg doorgaans : want , ingevalle de voorfkr 

 letteren van het natimrlyke getal boven de 434 zyn , 

 ki-ygt de eerfte differentie der hgnrithnü reeds zoo- 

 vele nullen vóór zich, als het gegevene getal zelf 

 letters heeft. 



Ik hoiuie het gezegde in deze §, kortheidshalve, 

 zonder voorafgaand wiskundig betoog, voor eene be- 

 \Vfezene waarheid. Ttvyfelt iemand echter daaraan , 

 hy lla fleclits de eene of andere kgarithmusVsS^^ 

 op, die van eerile verfcliillea voorzien is; het oog 

 zal hem overtuigen: — hy trekke, waar hy wil, 

 twee achtereenvolgende verfchillen van elkander: hf 

 zal by ondervinding ontwaar worden , dat het twee- 

 de verfchii, volgens de hier gedane ppgaaf, Veg'wïï 

 en aoo wyders. 



