DE BEREKENING DER LOGARITHMI. $6^ 



den logar, van het heeltal (of Z) en 

 den gevraagden: — zoo fpreekt heC 

 van zelve, dat wanneer F wederom 

 door D word gedivideerd , de uit|comst 

 geene andere kan zyn , dan het even- 

 redige deel P: dat juist in het tegen- 

 woordige voorftel ONBEKEND is. 



Of: om dit in eene ftelkundige form 

 voor te dragen: gelyk volgens § $, 

 {in V XI^ Deel bl, 428.) de vier even- 

 redigen waren 



i '. D i : P : y 



zoo is ook, by omzetting, 

 D '. i i: F : P 



Ö 73. Hieruit vloeit van zelve voort 

 deze eenvoudige regel; 



"Men fubtrahêre van den opgege- 

 „ venen iogarithmus (zonder ook hier, 

 „ vooralsnog, deszelfs index of merk- 

 „ letter in acht te nemen) den naast- 

 „ kleinften, welken men in de tafe- 

 „ len van briggs vindt". 



Laat deze L; en het overfchot (of 

 het yerfchil , tusfchen 't gegevene , en 

 het in de tajel opgeflagene, kunsttal) 

 F genoemd worcien. 



''Men fchryve vervolgens (even als 

 Nn 5 ,,\>% 



