— 253 — 
p. 80, 1853 (Cardium casertanum, Pol, Test. 
utr. Siciliæ, 1, 4791, p.65, pl. xvi, fig. 1). 
Très rare ou plutôt difficile à recueillir à cause 
de sa petitesse. 
40. UNIO MONGAZONÆ. 
Long. max. 45; alt. max. et alt. vert. æque 23 ; 
crass. max. 17; basis apico-rostralis 36 ; interval- 
lum a natibus ad angulum et ab angulo ad ros- 
trum æqualiter 19, a rostro ad verticalem 27, et a 
basi verticalis ad angulum 25; regio antica 14, 
postica 31 millim. 
Concha inæquilaterali, irregulariter oblonga, 
postice in directionem subdeclivem cuneatim 
rostrata, crassula, vix ponderosa, semper ad nates 
et super umbones profunde decorticata, ad peri- 
pheriam modo intacta, atro-castanea aut rubra, 
cum striis concentricis plus minusve productis 
aut hebetibus; intus albidula cum maculis lividis. 
Valvis parum erassulis, antice posticeque hian- 
tibus (hiantiæ rimulis augustissimis similes), 
relative sat convexis (convexitas [maxim. ad 2 mill. 
a linea verticali, ad 12 a natibus et a basi verticalis, 
ad 28 a rostro et æque ad 17 a margine anteriori 
et ab angulo]sat superior, a medio umbonum et ad 
rostrum cuneatim attenuata). 
Supra convexiuscula usque ad angulum, dein 
in arcum descendente; antice rotundata; infra 
leviter arcuatula aut rectiuscula; postice (regio 
postica duplum anterioris leviter superans) in 
rostrum inferum sat acutum attenuata. 
