﻿— 48 — 
	

BULIMINUS MISER. 
	

B. miser, v. Martens, in : Moll. Turkest, 1-874, p. 21, 
	
 pi. II, fig. 17. — Bulimus miser, Pfeiffev^ 
	
 Mon. Helic. viv., VIII, p. 178. — Bulimina 
	
 misera, Pfeiffer-Clessin, Nomencl. Helic. 
	
 Yiv., p. 292. 
	

Testa rimata, obeso-ovata, iDreviter striatula, pal- 
	
 lide cornea, nitidula; anfractiis 5 1/2, vix convexius- 
	
 culi, sutura mediocri juncti, ultimus basi rotundatus ; 
	
 apertura 2/5 longitudinis œquans, paulum obliqua, 
	
 truncato-ovata ; peristoma tenue, rectum, intus te- 
	
 nuiter albolabiatum, marginibus distantibus, externo 
	
 arcuato, columellari dilatato, patente. 
	

Long. 10; diam. maj. 5; min. 4 1/2 ; apert. lat. 3; 
	
 ait. 4 1/2 millim. 
	

Monts Autschi, près Ura-Tûbe (Fedtschenko) ; Altaï, 
	
 Kokhand (sec. Martens). 
	

Il sera toujours aisé de reconnaître cette petite 
	
 Espèce ventrue, à sa forme d'abord, la grandeur de 
	
 son ouverture, son test unicolore, corné, le faible 
	
 nombre de ses tours, et l'absence d'épaississement 
	
 sensible au bord columellaire. 
	

BULIMINUS CONICULUS. 
	

B. coniculus, Msirtens, in : Mém. de l'Acad. imp. de 
	
 Saint-Pétersbourg, t. XXX, 1882, p. 53, 
	
 pi. III, fig. 9. (Sur cette planche, le nom de 
	
 conicellus, a pris la place de coniculus; 
	

