170 Natuur- en Konfi-Kahinef , 



gaatjes lyn op de plaatjes aan de kant, daar ïym 

 gedrilt worden, or daar de dril-yzersin 't dril- 

 len loopcn , zichtbaar wydt , maar de fynUe ope- 

 ningen en fynfte gaatjes, daar het gouddraad 

 op het laatRe doorgetrokken word, zyn aan 

 de andere zyde van het plaatje of fi»is-ytet 

 dik wils zo fyn, dat dezelve onzichtbaar zyn 

 voor het oog. 



Wanneer het gouddraad in een gaatje ge- 

 fteeken word, om doorgetrokken te wor- 

 den , fteeken zy het zelve door aan de zyde 

 van het plaatje, daar de gaatjes naauwft zyn , 

 en niet aan die zyde, daar de gaatjes gedrilt 

 worden of wydt zyn , dewyl het gouddraad 

 op die. wyze niet zoude kunnen behoorlyk 

 verdunt worden. Wanneer het gouddraad 

 door de gaatjes van de plaatjes dikwils ge- 

 loopen heeft, beginnen eiodelyk de gaatjes te 

 verloof>en , dat is : haare kantjes worden 

 ftomp ,• om dit te verbeteren gebruikt de meef- 

 ter gouddraad-trekker een hamertje N. 24. 

 + en legt het plaatje op een klein rtaalen 

 j^ ambeeldtje N. zf. doende aan den duim een 



j^-j^* ftaale duim-yzertje N. 26. en klopt langs dit 

 duim-yztrtje alle de zeer fyne verloope gaat- 

 jes toe, en boort dezelve ter behoorlykewyd- 

 te wederom open door zyn Ilaale fyne dril- 

 naaltjes ,als wanneer de kantjes der gaatjes we- 

 derom fcherp en robuil genoeg zyn, om het 

 goud, dat dour het gaatje getrokken word , 

 genoegzaam te klemmen en te verdunnen. 



. . 33- 



Als eindelyk de gaatjes zodanig verloopen 



'zyn, 



