1 1 6 Nafuttf' en KonJI-Kahinet ^ 



de getuigeniffe van den Man Gods Mofes: 

 C^) Fan AROER af, dat aan den OEFER 

 DER BEEKE ARNON h , endedeStadt^ 

 die aan^ de beeke is , ook tot Gilead toe , was 

 Vr geen eene Stadt die voor om te hoo^e was. 



S' 

 De Landen, door dewelke de Rivier /fr- 



«o» vloeide, 7,yn door Mofes gegeven aan de 

 Stamme van Ruben , en aan de Stamme van 

 Gad, die niet over dejordaan wilden trekken, 

 itiaar deze landen verzochten om haare vrucht- 

 baarheid en voortreffelyke weiden. Mofes 

 befchryft dit zelfs : (b) Daar na lieerden wy 

 onf, ende tooge» op , den weg van Bafa» : 

 ende Og , de Koning van Bafan , trok utt ons 

 te gemoct. - ■• Ende de Heere onze Godt 

 gaf ook Og , den Koning van Bafan , ende at 

 zyn volk in onze hand: zo dat wy hem Jloe- 

 gen, tot dat wy hem niemant lieten overbïyven, 

 Ende wy namen te dier tyd alle Steden, ■ ■ 

 Zeflig Steden , de ganfche landjireek van Af 

 gob , het Konifjgryke van Og in Bafan. Alle 

 die Steden waren met hooge muur en , foorten, 

 ende grendelen gefierkt : bebalven zeer veel 

 onbeYnuurde Steden. . Zo namen wy te 



dier tyd het land uit de handen van de twee 

 Koningen der Amoriten, die aan deze zyde 

 der Jordane waren, (Mofes fpreekt hier als 

 zynde over de Jordaan, gelyk bekent is) van 

 de b^eke A RN O N tot den berg Herman toe. 

 l« ■ Dit zelve land nu namen wy te dier tyd 



im 



(a) Ziet Deuteronömiiim Kap. II: vers 3Ö. 



(^; Kap. III, 



