(5) 



fuit : an jus sit hominibus vitam hominum eripiendi? In utramqne partem dis- 

 piitatum fuit. Quœstioni diu agitatae multa lux allata est; sed extra litem posi- 

 tain fuisse uondum asserere licet : ideoque ab illustri Academia iterum atiEesitum 

 est : an in repiiblica beue ordiuata pœna mortis admitti debeat, et quœ crimina 

 si admittatur , ea puuienda ? 



Quaestio non inter vagas illas abslractasque philosopbiœ mere speculativœ con- 

 templationes rejicienda , sed fons legum plurimarum per universum orbem 

 existentium, usus quotidiani quaestio, quas nullius non evadere potest hominis 

 fatifera ! Circa quam nihil legislatori antiquius esse débet , quam ut controversia 

 omnis dirimatur. Quam lubrico enim in situ versatur ille reipublicae ordinator 

 atque internus delensor ? Qui si pœnam capitalem sceleri exstirpando irrogel 

 quin tamen compertum et exploratum sibi babeat irrogari posse , cœdem publi- 

 cam, utcumque erit , faceie credendus est; si vero non irioget , dubitans nimi- 

 rum an jure posset, recipit in semet quidquid inde detrimenti societas capiat. 

 A législature ergo procul absit omne dubium necesse est ; sed inter philosophes 

 viget etiamnum dubitatio et in medio relinquitur controversia. 



Hanc prœcipui ponderis quasstionem ( quippe cujus veram soluiionem stabi- 

 livisse totius humanitatis interest ) ad quam tôt tantique viri non ita lon"o 

 abhinc tempore, quasi certatim incubuerunt , eorum frétas auxilio, revisere 

 atque iterum perscrutari decrevi , experturus , quid in eo génère possem. 



Quum meas mihi tenuitatis sim conscius , ea velim , quœ minus recte in hoc 

 mec tentamine fuerint disputata , inexercitatis viribus condonentur. Nam animus 

 quidem in juvenili ausu nie non potest deficere , sed vires possunt ; et si spes 

 fallat, magna saltem voluisse milii satis erit. 



Nec eo usque affectât audacia , ut proprio capite meam aut novam omnino 

 sententiam in medio prolëram : hst:c suut sublimioris ingenii ; sed potius ut 

 sanas atque aequitate et veritate nixas coUigam uotiones ; et ordine , quem po- 



