(48) 

 §•4. 



De jure prœcentioiiis. 



Sed an defensione sola restringitur jus innoxii in nocentem ? Niim forte exs- 

 pectandum donec liât aggressio (i) fjua?libet, ut de tutelae cura cogitetur ? An 

 tum solummodo , quum prœsto fiirit , exsuperatis ripis , aquarum eluvio , obices 

 sunt opponendsef Quininio tiitela sui non tantum defensionem liir et nunc , sed 

 cautionum de future adhibilionem complectitur. Ad hoc autem adhibentur cau- 

 tiones , ut impediatur laesionis imminentis initium (2) ; et hoc ilkid est quod ftis 

 prœventionis dixere (3). Jus prœventionis certitiulinem aggressionis imminentis 

 neque supponit , neque supponere potest , nisi forte verbo certitudo inteUigere 

 velis certitudinem , quam dicuut subjectivam , moralem , prout humano sensu 

 res asstimari potest , et in prEepollenti verisimihtate consistentem. Ex rei enim 

 natura alia in casu certitudo non datur; tahs sciHcet débet esse convictio in 

 qua rationes pro adverso tam exiguœ siut , ut in rei dijudicatione , fere in nihilum 

 proruant. 



licere Cassius scribit ; idque jus nalura comparatur. L. 1. §. 27. D. de vi et vi armata. Qui 

 cum aliter lueri se non possunt , darani culpam dederint innoxii sunl, vim enim vi defendcrc 

 omues leges omniaque jura permittunt. L. 45 ^. 4- D- ad leg. Aquil. Vid. ullerius 1. 2 et 3 Cod. 

 ad leg. Cornel. de sicariis. Cujas, observ. I. 5. cap. i8. 



(1) Aggressio dicitur quœvis actio cum inlentione alleri injuriam înferendi susccpta. 



(2) Ut occupetur facinus , ait Giotius , i. e. pra;venialur a passuro. Vid. J. B. et P. lib. a. 

 cap. 1. §. lit. 5. 



(3) Necesse non est monesmus verbo prœventionis sermonem non haberi de innocua isla pro- 

 visione quam nimirum contra singulos in universum , quisque vel in statu nat. adhibere potest 

 et dcbet , ob pos^ibilem honiinum impelum : ut si quis , e. g. nocle timidus sese ope congestorum 



ramorum muuivcrit, aut ea quas vere sua sunt, terra condiderit, ne forte auferrenhir , etc 



Sic nunc quoque civilales , cliarasi cum vicinis pacem habcant , fines tamen sucs praisidiis , urbcs 



mœnibus, portis , vigiliis tueii soient, metu possibilium invasionum Sic in ipsis civitatibus 



ubi leges sunt et pœnae in malos constitutas, cives tamen singulares neque iter ingrediuntur sioe 

 telo sui defendendi caussa , neque dormitura eunt nisi observalis non modo foribus contra con- 

 cives, sed eliam arcis , capsulisque cooira domeslico«. 



