(56) 



Civitatis iustitutio perperam eo insignis esse diceretur , quod vitae conjunc- 

 tionem inter honiines in œternum stabiliveiit 5 ab omni enim aevo steterat com- 

 muuitas vivendi hominutn , quam arctiori in dies _sinuilque extensiori vinculo 

 perslriiixit nécessitas et amor , sic ut tandem orta civitas solummodo tanquam 

 novus perfectiorque socictatis gradus considerari debeat. 



Nec admittenda eorum sentenlia , qui dicant contractum inivisse homines , 

 quo vitam civitati seii electo civitatis principi crediderunt , ita ut principis in 

 nianus vitae singulorum quasi dominium translatum fuerit. Idem dicendum de 

 eo contrar tu , quem alii factum fuisse non minus gratuito [)onunt, quo nimi- 

 rum libertaie piiraaeva seu parte libertatis ad servandam reliquam cesserint. 

 Nuilibi enim hujus modi pacti vestigia reperiuntur. Nemo est , qui ad probaudum 

 illud , satis argument! proférât. Experiatur enim quascumque voluerit prœsunip- 

 tiones ? In tauta re qutcnam prœsumptiones vcritatem stipplercnt ? Pra;sumptiones 

 in nalura non suntsed inventio hominum. Et quo jure , si forte reliqua deficerent 

 argumenta, prœsumptionum tantum basi innixa civitas, nuuc ex. gr. saeviret se- 

 cundum cas in unum , (puta maleficum). Non jus esset , polius usiu-patio. 



Et licet assumatur talcm quondam initum fuisse contractum , patres uostri seme- 

 tipsos quidem , ut et sua bona adstringere potuerunt , neque ■< ero nos aut nostra. 

 Adde quod absurdum insit in tali assumpto. Vita non est talis hominum pro- 

 priétés, quam possent ultro alienare. Ergo ne ita seipsum homo quasi cxstingueret , 

 suoquc ipse subscriLeret exitio F Libertatis eadcm ratio est. Nemini licet eam 

 abncgare ; humanam naturam exueret , humauamque dignitatem. Et ne partem 

 quidem remisisse dici potest. Remissio damnum est 5 in civitate autem jurium 

 pleniorem tutioremque usuni qua?siverunt homines , et ultro jam amisissent ab 

 initie juris prœcipui partem ! Ut sarta tecta siut jura , intégra sint necesse est. 

 Hocque iuprimis de libertate valet, quas reliquorum jurium caput est et quasi 

 fons , ex quo deriventur. 



Jam itaque , quando facta est illa ex naturali in civilem socictatem migratio , 

 cessionem similem non exstitisse credimus : jura hominum absoluta , iunata nul- 

 lam detractionem , nuUam numeri diminutioncm passa sunt ^ naturam sui non 

 mutarunt ; modum lamen (et hoc probe notandum est) ex novarum scilicet 



