( 62 ) 



Jam cursim vidinius imperfectum et manciim esse singulum ex propositls 

 hisce , ad sistendiim pœnarum fiuem , sjstematibus ; et proinde confirmamur in 

 credendo : verosimilioreni esse usurpatam a nobis sententiam : qna scilicet pœ- 

 narum statuendariim finis primarius fiierit, ut metu promissi inali legalis , omnes 

 a lasdendo retinerentur ; inferendarum autem , ut legis infractce lassa restilueretur 

 auctorilas. 



Interea tamen omnino notandum est , nos de fine pœnarum originario , 

 principal!, generali , sermouem facere : qua talem autem admitti nullum posse 

 ex iis , quos aliorum opinionibus propositos attulimus 5 sed quemvis finium isto- 

 rum tanquam secundarium , partira majori , partira minori cum intensitate , 

 rêvera adhiberi , liaud inficimur. 



Sic ad emeudandum maleficum, plurimis in casibus , ope pœnae , vere tendit 

 civitas 5 sic etiam ad impediendara ab codera , qui punitur , novam licsionem. 

 Et recte fieri quis negaverit , quum sint rationes perfectlonis quae tanquam efTe- 

 tus faciles e fine principali ultro conseqiii possunt? 



Et valet hoc impriYnis de eo fine , quem guain plurimi reliquis anteponunt 5 ut 

 nimirum cives exemplo pœnam patientis ab simili deterreantur delicto. Fatemur 

 quidem certissime et hoc intendere civitatem , ut pœna unius sit nietus raulto- 

 rum (1). Sed priusquam de exemplo in pœnis faciendo cogitari possit, jam sup- 

 poni débet finis aliquis licitus ad quem jam factura quoque licilum exemplum 

 intendere possit. 



Ubi post leges constitutas statutas sunt pœnae, certo certius , jam ante- 

 quam ad effecluni perductœ sunt , finis earum aliquis exstabat ; autequam au- 

 tem ad effectum perductœ sunt, exemplum locum habere nullo modo potest, 

 quippe quod ex effectu tantum pœnarum sequatur. — Non itaque errare eos 

 coutendimus , qui dicant pœnam ad id esse excogitatam, ut exemplo deter- 

 reantur futuri forsan imitatores. Huic et nos innuimus. Quum autem de fine 

 primario , ut jam supra monebamus , nostra hase instituatur' disceptatio , distin- 

 guendum nobis esse credidimus fiuem ipsum inter , et modum quo finis attin— 

 gatur, cjui modus cura ipso fine quasi cohaeret. Scilicet legis aucioritatera nullo 



(1) L, 1. Cud. ad leg. Juliam lepetuiid. 



