( 74 ) 



Ht pliirimum ,pnpn!tcntîa , quia huninna iiiilitate nullo modo provocatur , ncc est, 

 ut supra species traiisactionis. Quando liminibiis aeternitatis instant , ruit ornnis 

 error et fraus. Noruiit quam insana foret simulatio , quum Deo mentes intcrnae 

 pateant. 



Qiiin et interdum faustum crit ipsis , post brevem quidem sed seriam pœni- 

 tentiam vita exiisse , ne serins forsan in vincula improl)itatis relaberentur ^ adeo 

 ut de bis cum Seneca recte dici possit : quo uno modo possunt , desinant 

 mali esse (i). 



S- '4- 



De pœna mords nrl ncairreiiâwn lœsiombus , a reliquis j'am imminentibus , 



iiccessaria. 



Vidimus caulionem de ipso sccleris rco , non nisi nece ejusdem absolute 

 obtineri. Sed posito, quod ipsa illa cautio alia expleri via possit aut posse civi- 

 tati videretur , nondum tamen expcdita res foret. Superest enim altéra , jure 

 quoque exigenda cautio , qua scilicet rcliqui ab eodcni cvimiue avoccntur (2). 

 Qnam quidem in lotum pra;stare nemo homo potest , sed cujus ope multis saltera 

 malis in antecessum occurrelur. Exemplis enim opus est homiui^ ncc multis 

 mera sufficit minatio. Fucum faceret sibimetipsi malevolus; ubi non celebrila- 

 tem pœnàe , ibi licentiam et impunitatcm videret. 



Ad hoc vero quœslio reducitur : an pœna mortis taie sit exemplum, quo 

 ca;teri , metu supplicii ejusdem quasi freuo quani plenissimo lieri possit , com- 

 pescantur ? 



Hic tendunt in extrema , ut mos est , variorum qui liac de re scripserint pliilo- 

 sopLorum crimiualium sentenliae. Sunt enim qui solo sanguinis efl'usi appuratu 

 vere deterreri posse eos quos ad facinora pronos sollicitai mens llucluans j alii 

 vero qui potius ferocitatis quam justitias spectaculum eam esse aftirnient. Uter- 

 que in dicendu nimius uobis videtur ^ médium nos iter inibimus. 



(1) De ira, lib. 1. cap. i5. 



(2) Coii£F. 5 9 >-■' 1 i supra. 



