C 80 ) 



quas nulla non infrequentiam aut poiius impossibilitatem fugae impunitatisque 

 demonslrat. 



Ergo iterum , perpcnsis hisce , in sese descendent improbi 5 et si jam explo- 

 ratum illud quoque sibi babeaut , ex illata nece , necem suam esse necessario 

 secuturam ex maxima parte ad meliora metu coacli , revocabunliir. Pœna capitis 

 per se terribilis , fit cerlitudine terribilior. 



Sic fere exsecutio capitalis iicet non oculis cernatur , in mentes tamen quam 

 v«bementissime valens , efficacitatem suam ubicumqiie spargit. Et ne dicat quis 

 mox negligi et e memoria ejici istius modi admonitiones ? Nam potcst quidem 

 vir integer vitae et sceleris purus rem modice curare , et miseris iuterdum pau- 

 lisper ingemiscere ; sed si quem assumas , qui non nisi occasioni perficiendae caedis 

 insidiatur , huic praeteriti snpplici nuncius instar fulminis erit, atque imo in pectore 

 diutius intonabit. Quid enim acrius eum commoverc possit quam sors ipsius cujus 

 usurpaturus est locum et vestigia secnturus ? Propria Jiaec ipsi rcs est , et , si boc 

 fas est dictu , quasi personalis. Terapore autem opus est , ut deponantur violentae 

 animi aiïectioncs. 



Mirum itaque iu niodum pbysico praestat morale exemplum ; illud brève et 

 fugitivum est; hoc vero firmum etpermanensj prius in paucos circumscribitur 5 

 posterius longe lateque vim suam explicat. 



S- >7- 

 Pœna omnium gravissima mors est. 



Concludimus itaque pneuam morfis esse numeris omnibus expietissimam 5 

 quippe quae exempli sit universi simul et terribilis. 



Sed nec boc concedunt , pœnam capitalem pœnarum liaberi gravissimam 5 

 terrorem enim eam non satis incutere ; esse multos qui mortem ultro lacessant ; 

 moriendum est!., addunt 5 buic cogitato ex necessitate assuescit bomo.... 

 Quid agitur, dum reus mactatur? Fatum ineluctabile festinatur, atque casui 

 fortuite certum adscribitur momentum (1). 



Cl) Oq envisage souvent la mort d'un œil tranquille et ferme, les uns par fanatisme, d'autras 

 par celle vanité qui nous accompagne au-delà même du tombeau. Quelques uns, désespérés, 

 fatigués de la vie, envisagent la mort comme un moyen de se délivrer de leur misère. Beccaria. 



