C 91 ) 



Haec maximi momenti mihi semper visa fuit objectio 5 penitius tamen inspecta 

 vim magna ex parte amittit suam. — Deploranda sunt humanitatis propria vitia 5 

 nulli forsan instituto sua non insunt incommoda (1)5 verum si qua sit inter 

 magnas res , ad quam minus recte pertineat incusatio ista generalis , offeret se 

 pœnae capitalis usus. Rarus admodum in eo errer ^ nam ex sexcentis morti tra- 

 ditis , nostris prassertim temporibus , vix unus reperietur innocens ; non enim 

 jam ex ignorantia , non ex malitia , non ex negligentia , aut ex nimia festina- 

 tione, aut ex prajudicata opinione, injustitiae hujusmodi originem capient. Non 

 jam sufticiet soia quamtumvis summa , criminis probabilitas. Hoc nunc continuo 

 sub oculis judicum versatur praeceptum humanitatis : potius subtrahatur terrenis 

 tribunalibus nocens , quam C£eco aut paululum ambiguo judicio condemnatus 

 pœnae interna , utcumque ceciderit res , tradatur. 



Ergo repetam, rarus admodum error. Rarior adhuc, aut (licet enim sperare) 

 nuUus erit, si pœua capitalis in atrocibus tantum plectendis restringatur. 



At si casu miserrimo aliquem ita sors adversa insectata fuerit , quem morti 

 imraeritae, veluti devotum caput , submiserit, habebitur illa calamitas , velut una 

 inter inevitabiles bumanae couditionis calamitates , eo ipso quod rarior magis 

 conspicua. Heu! Quantam bominum innocentium copiam bella quotidie inter- 

 trucidarunt. Neque tamen adversus ea vocem attollere fas est. 



Quidquid sit, fatendum est quidem damuum ingens esse societati supplicium 

 unius innocenlis , quippe quod bominem probum auferat , de ea bene meritum 

 aut meriturum ulterius. Circa ipsum erit physice irreparabilis error 5 neque ulla 

 restitutio sanguinem et vitam in exhaustas venas rursus infundet. Nec bac data 

 occasione , cum multis repetam : aliis modis satisfieri posse manibus ipsius : me— 



b 



espoir de jouir de sa réhabiiilalion et aux juges qui ont eu le malheur de la condamner , tout moyen 

 de réparer celle faute affreuse. Note inédite de l'Abbé Morellet sur Beccaria. Vid. quoque Pas- 

 toret, PhlipOD, etc. — Si Tiimoccnt périt, quelle plaie pour la société de laquelle, par une 

 cruelle iujustice , on retranche un membre sain qui devoit lui être cher et qui pouvoit la servir. 

 Kizzi. obs. sur la procédure criminelle. 



(i) Notari potest infelicem Lauglade , non supplicio capitali , sed in senectulis perpétuas doloribus 

 vitam amisisse. 



