( 107 ) 



prioris gravlus quam posterioris crimine laeditur. Is igitur non , ut ille , pœna 

 summa quas mors est , verum pœna immédiate insequenti plectendus videtur. 



Haud inficior eum qui casdem intentatam perficere non potuit , ferociori for- 

 sitan esse pectore, quam qui perfecit. At pectoris interna pravitas ad humana 

 judicia non pertinet. Fatentur hoc omnes^ et tamen praeter eventus pœnam, 

 sua quoque intentionem pœna affîcere , nonne idem est ac si intimam quoque 

 depravationem , qua talem , punires ; sive enim pœnam hac de caussa amplifiées , 

 sive novam huic addas , semper verum erit dicere intentionem , qua talem , 

 seorsum pœnam inivisse (i). 



Neqiie forsitan objiciat quis : ergo in criminum intensitatis definitione nihili 

 facis intentionem ^ eventum solum considéras ? 



Me perperam ille intelligeret. Intentio crimen facit , suo sensu , scilicet eventus 

 crimen non est , nisi adsit intentio (2) 5 eventum vero , ubi intentio adest , pœ- 

 narum esse mensuram volo. Si nihili facerem intentionem , pœna omni absolverem 

 eventum. 



Morte itaque victimae non secuta , quantumvis proxima fuerit , mortem per- 

 cussori non infligendam jam ex œquitatis ratione , quae servari vult proportionem 

 inter pœnas , autumo. 



Sed et accedit et alia ratio , politica nimirum. Postulat enim publica utilitas , 

 prsesertimque eorum quibus crimen taie imminet , ut , si quo adhuc modo etiam 

 supremo possit, eo a crimine perficiendo ditineatur sceleratus (3). 



Aliquis mortem inimici intendit; aggreditur ipsum armis , sternit incautum , et 

 subactum iterata vice percutit. 



Si pœna vulnerantis quam occidentis levior sit , fieri poterit ut in exlremo mo- 

 mento , et post fere perfectam , imo jam possibilem mortem , forsitan prece aut 



(i) Contra regulam Legis 18 D. de pœnis : cogitalionis pœnam nemo patitur. 



(2) Sic inloliigenili mini videlur quoque L. i4- D- ad Icg. Cornel. de sicariis : in maleficiiî 

 volunlas spcctatur , noo exilus 



(3) // est jiisle, inquil Beccaiia, de réseiyer une peine plus grande au crime consomme', 

 pour laisser à celui qui n'a que commencé le crime, quelque motifs qui le détournent de 

 tachever. Des délits et des veines, chap. i4- 



