( 123 ) 



Quod ad ukimum denique requisitura pertinet , simile dubium exoriri potest 

 de hac quaestione : quandonam conatus effectu Garnisse solummodo casu fortuito etc. 

 dici qiieat ? Adfuerit quidem initiuin exsecutionis , et crimen reliquum momentis 

 fortuitis impeditum fuerit; quis tamen, quaeso , cum veritate ac certitudine dicet, 

 reum non spontie forsan et in tempore a crimine perficiendo destitutum fuisse ? 

 Vix unquam plena dabitur ejusmodi certitudo. Et huic jam adde , quod ex codice 

 pœnali principium générale in systemate criminali exstel , non verbis quidem 

 expressis in codice enunciatum, sed ex ipsa art' 2 dispositione consectarium : 

 eadem ac auctorem criminis consummati , pœna puniri non posse auctorem co- 

 natus proxirai , si ante criminis consummationem propria sua voluntate effectum 

 laesionis intentatum suspendent. Ergo fieri poterit , in rei interna veritate ' ut 

 quis, reus secundum arl. 2, morte plectatur , qui, si paulo longius in atten- 

 tato crimine procedere voluisset , a pœna tanta liberatus fuissel : ipse enim forsau 

 a crimine ultro recessisset. 



Effectum non evenisse solummodo momentis fortuitis tune tantum cum cer- 

 titudine dici potest , si eo jam crimen processerit , ut non amplius ab delin— 

 quintis voluntate pendeat effectum actu intentatum impedire. Sed non hune 

 lantum casum significare volait codex 5 alias plurium delictorum ex. gr. furti 

 conatus puniri nunquam posset. Quum tamen v. g. ex art. 4oi pateat legumla- 

 torem furti quoque conatum puniri voluisse , recte concludetur , conatum so- 

 lummodo momentis fortuitis impeditum censeri in quolibet casu , quo non ex 

 aliis circumstantlis pateat auctorem conatus sine illis momentis effectum inten- 

 tatum inhibiturum fuisse. 



Apparet itaque incertitudines multas , ideoque sœpe iniquitatem ex art. 3 

 oriri posse. 



Quum vero ex conatu quovis , etiamsi solummodo ex momentis fortuitis 

 impeditur probari posset , nunquam tamen , ut supra in generalibus inter alia 

 plura dicebamus (1), civitati damnum ita magnum detur , quam ex crimine 

 consummato , in régula nostra generali magis ac magis confirmamur : aequius 



(i) la part, poster, cap. priori. 



