( 10 ) 



torum sive cxcremenloriim , quas ipso effeclu morbi a naturali facie multum 

 divcrsa exisUint , el criula etiam vocantur. Sunt ipsa affectionis crudœ indicia ^ 

 cujusque cnim partis siiperfluitas ejus dispositionem oslendit, coda salubrem, 

 cruda argram (i). 



Atquicruditas morbida , in sola humorum alteralione consist.it , uti ex veterum 

 scriptis constat; verumtamen non negligebant veteres medici vitia solidorum ab 

 Lumoribus pendeniia. Signa qua; ex universo corporis babitu , puisu et func- 

 tiouum lasione desumebant, id monstrant. 



§• VI. 



Quemadmodum alimenta cruda sub motu vitali in ventriculo mutantur , con- 

 coquuntur , et nutrimento apta redduntur , ita materia morbi cruda , post 

 morbi principium in potentiam concoquenlis naturas deducta, sensim at efii- 

 caciter leuitur et sanis minus dissimilis minusqiie nociva redditur, et apta 

 evadit ut ex humorum circulo separari , et ex corpore expurgari commode possit. 

 Ille processus coctionis nomine veleribus incedit, atque coctio ista in morbis 

 febrilibus Trururfcoir a Graecis dicitur, dam operalio prior, id est coctio alimen- 

 torum îTiTo-KT ab lisdem vocatur (2). Temporibus receutioribus mitiftcatio (3) 

 seu maturatio (4) nuncupata fuit , et imo coctio purulenta , ex eo quod ciim 

 suppuratione in inflammationibus non sine jure comparari possit (5). 



§. VII. 



Ab illa coctione pepasmo dicta distingui débet altéra species coctionis , qua 

 materia morbida non valde depravata humoribus sanis similis reddi potest , et 



(i) Galcii. de cris. lib. I. cap. VII. 



(2) IJ. comment, in lib. I. epid. 



(3) Durel. comment, in coac. p. 9. 



(4) Van Zwieteii ; comment, in Boerh. t. 2. p. 49 



(5) Quesnai , traité des fièvres t. 11. p. 67. Confer. Galeo. de diff. febr. lib. I. cap. VI. 



